وقتی تنها شدی می فهمی

نیست شوقی که زبان باز کنم از چه بخوانم؟   من که منفور زمانم  چه بخوانم چه نخوانم چه بگویم  سخن از شهد که زهر است به کامم وای که از مشت ستمگر که بکوبیده دهانم.